دوستان خوبم سلام:
حالتون خوبه؟؟ مدتیه از من خبری نیست نگرانم شدید ؟؟؟ خوب .. حالا برگشتم .. دوباره و با چند تا نکته و مطلب و سوال جدید ...  البته مدت زیادیه که تصمیم دارم آپ کنم .... ولی باور کنید این روزها با همه برنامه ریزی و دقتی که می کنم، خیلی خیلی وقت کم می یارم.  
خوب اولین مطلبی که می خواستم بگم مربوط به واقعه ای در اواخر ماه رمضانه که قصد داشتم حتما در موردش بنویسم...
.
.
.
.
در آخرین روزهای ماه مبارک، دعوتنامه ای برای دانشجویان برگزیده (استعدادهای درخشان) دانشکده پرستاری (مشهد و سایر شهرستانها و البته سایر رشته ها) آمده بود که برای دیدار مستقیم و بیان مشکلات خود با وزیر (محترم) بهداشت به تهران بروند. خوب یکی از دوستان من هم با کوله باری از امید (دقت کنید: کوله باری از امید و آرزو و درخواستهایی منطقی که در ادامه براتون می نویسم  ) عازم تهران شد.
ولی وقتی برگشت، حرفهاش شنیدنی و البته گریستنی بود ...   
1- یکی اینکه اصلا وزیر (محترم) بهداشت وقت نکرده بودند به این جلسه بیایند..!!!! و خوب همیشه این جور مواقع معاونین و مدیران و .... روی صندلی پاسخگویی می نشینند..... !!!
2- دوم اینکه بر خلاف نوشته های دعوتنامه و ظاهر جلسه، این نشست چند ساعته برای افرادی غیر از دانشجویان پزشکی، دندانپرشکی و داروسازی طراحی نشده بود .. و اصلا افرادی که نمایندگان دانشکده های پرستاری، مامایی و پیراپزشکی بودند، رو آدم (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) هم حساب نکردند ...  جلسه فقط شده بود درددلهای فلان رزیدنت قلب که به دلایل شخصی از بورسیه نشدنش شاکی بود (حداقل 20 دقیقه ...!!) و یا دانشجویان پزشکی که از وضعیت خوابگاه و نداشتن سیستمهای مجهز کامپیوتری و ... شاکی بودند و با اینکه دوستان من هم طبق برنامه متن سوالات و خواسته های خودشون رو به مجری داده بودند و ثبت نام هم کرده بودند، نتونستند پشت تریبون برند و حرفهاشون رو بزنند.
3- وقتی دوستان من و سایر افراد به فلان مدیر و معاون محترم اعتراض می کنند پاسخی می شنوند که وقتی من یادم می یاد بدنم سرشار از یه حس بد _شاید تنفر _ میشه .... ایشون در پاسخ می گن: "خوب اینا (رزیدنتها، پزشکان، دندانپزشکان و ... ) برامون مهمترند ...  چون برای اینا چندین سال بودجه مملکت خرج میشه .. اینا باید 30 سال با مردم سر و کار داشته باشند ..... !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) 
4- در نهایت دوستان من وقتی در انتهای جلسه می بینند خبری از "آدم حساب شدنشون!!!!" نیست، عطای مجلس رو (ناهار و ...) رو به لقای اونا می بخشند و غمگین، گرسنه و خسته تر از قبل به مشهد بر می گردند.     
خوب! حالا ... .. ؟؟؟؟
راه حلهای ممکن برای برگزاری هر چه بهتر اینگونه جلسات:
1- لطفا هیچوقت دانشجویان پرستاری و ... رو جزو استعدادهای درخشان حساب نکنید که مجبور بشید اونا رو هم دعوت کنید....
2- اسم جلسه رو بذارید: دیدار دانشجویان محترم پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی با وزیر _محترم _ بهداشت....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
3- طی بخشنامه ای رسمی به ما اعلام کنید که 30 سال خدمت سخت، بی دریغ و شبانه روزی پرستار در بیمارستان با 30 سال خدمت روزانه و با کلاس گروه پزشکی چه تفاوتی داره ؟؟؟؟ و انصافا کدام گروه زمان بیشتری رو با بیمار می گذرونه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
4- وقتی قرار نیست چنین افرادی (منظور دانشجویان پرستاری و مامایی و پیراپزشکی ... ) اینجور جاها حرف بزنند، بهتر نیست هزینه رفت و برگشتشون و ناهار و .... توسط دانشگاه و وزارت بهداشت، تقبل نشه تا در این هزینه های غیر ضروری صرفه جویی بشه ؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  
خوب حالا من قسمتهای اصلی نوشته دوستانم رو اینجا می گذارم تا لااقل شما ازش مطلع بشین و قضاوت کنید:
.
.
.
.
********************************************************
یا ایها الذین آمنوا لم تقولون ما تفعلون (سوره صف، آیه 3)
اکثر ما انچه که باید باشد را می دانیم و انچه که هست را اگر بخواهیم ببینیم، قادر به دیدن هستیم. اما چگونه از واقعیت موجود به حقیقتی که باید باشیم، برسیم؟
- رشته های علوم پزشکی مثل پزشکی، داروسازی، پرستاری و .... به دلیل ارتباط مستقیم با جان انسانها از اهمیت والایی برخوردارند. لذا دانشجویان ورودی این رشته ها باید علاوه بر ازمون 4 ساعته کنکور، از غربالهایی چون مصاحبه (با هدف بررسی وضعیت سلامت جسمی و روحی و علاقه و انگیزه) بگذرند.
- نیازمند خدمات درمانی انسان محور هستیم، نه ماشین محور و این تفکر حاصل نمی شود مگر با ارتباط تیمی و درمانی قوی و دیدگاه همه جانبه به مددجو.
- نیازمند رابطه نزدیک گفتارها به اعمال هستیم. در حالیکه فاصله تئوری اموزش داده شده با بالین زیاد است.
- برای استفاده موثر و مفید از آموزش 4 ساله دوره کارشناسی پرستاری و پرهیز از موازی کاری در رشته های همگن و همچنین ارائه یک دید مراقبتی به فارغ التحصیلان رشته هایی که مستقیما با بیمار در ارتباط هستند، از جمله مامایی ، هوشبری،فوریتهای پزشکی و ...پیشنهاد میشود،همه ی این رشته هادر ابتدا واحدهای عمومی و پایه پرستاری را گذرانده و در سال آخر واحدهای تخصصی مامایی ،هوشبری،فوریتها ،پرستاری ICU،CCU،و...را بگذرانند.در حال حاضر رشته های موجود که مقطع کاردانی دارندبه دنبال تدوین مقطع کارشناسی اند.(اتاق عمل،فوریتهای پزشکی و هوشبری)که با اجرای این طرح،نیاز جهت ارتقاء در رشته های مزبور برطرف و از فارغ التحصیلان میتوان به صورت تخصصی در حیطه های عملی استفاده موثر نمود.
- در پایان،به افرادی نیازمندیم که با فراهم آمدن شرایط آنچه را آموخته اند عمل کنند و ضمن حفظشان و منزلت خود در جامعه،حقوق بیماران رعایت گردد.
********************************************
به زودی دوباره آپ می کنم. لطفا حتما نظر بدید.
منتظرم
  
|