توهین را به فرصت بدل کنیم...

همکاران و دوستان عزیز، ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما
در جمع بندی رویداد اخیر و نگاه ناشایست فیلم اغماء به پرستاران، چند نکته قابل تامل و توجه است که شاید راه گشای آینده باشد. نخست اینکه جای شکر و شادی است که جامعه پرستاری به کمک تکنولوژی روز و تلاش تک تک عزیزان به یک اتحاد و هم بستگی ابتدایی دست یافته و در حرکتی یکپارچه برخورد مناسبی از خود بروز داد. نتیجه شاید خیلی مهم نباشد اما دستیابی به این همکاری و از سویی مشخص شدن چهره واقعی برخی دست اندرکاران به اصطلاح مدافع حقوق پرستار امری ارزشمند و قابل قدردانی است. از طرفی شاید توهین اخیر اگر به خوبی مورد توجه و آنالیز قرار بگیرد خودش نمایانگر راهکاری جهت ارتقاء جایگاه اجتماعی پرستاران باشد زیراکه نقش صدا و سیما به عنوان اصلی ترین و موثرترین رسانه ملی به حتم برای ما به طور کامل شفاف شده و ما اکنون باید با استفاده از هر روشی خود را به آن نزدیک کنیم می توان امیدوار بود که بتوانیم با قدری تامل و هم اندیشی از این رسانه ملی سود ببریم... و نباید انتظار داشت که صدا و سیما به معرفی مناسب حرفه ما بپردازد مگر اینکه خود ما در جستجوی معرفی خویش به صدا و سیما باشیم...
لازم به تشکر و قدردانی از تمامی عزیزانی است که با حمایت همه جانبه خویش در برخورد با فیلم اغما باعث گشودن راهی جدید فراروی پرستاری شدند و دیگر اکنون لازم است بیاندیشیم بیاندیشیم و بیاندیشیم که چگونه بیش از پیش هماهنگ عمل کرده و چه چیزی را در اولویت قرار دهیم در اینکه می توانیم، دیگر نباید شک کرد بلکه باید به آنچه می خواهیم خوب بیاندیشیم و دست در دست هم و با روشی قانونمند و سیستمیک دستیابی به اهداف را ممکن سازیم...
در نهایت باید خاطر نشان کرد که نظام پرستاری مال ماست حاصل سالها تلاش پرستاران این مرزو بوم است و شاید آنگونه که لازم است در برخی موارد همچون مورد اخیر خوب عمل نکند اما تضعیف آن توسط خود ما اشتباهی جبران ناپذیر خواهد بود و نگذارید که آنرا از ما بگیرند و فقط پوسته آن باقی بماند..