هر گاه فیلم و یا سریالی از تلویزیون کشورمان تولید و پخش شده که در رابطه با محیط بیمارستان بوده است تجسم تصورات اشتباه طراحان آن باعث ناراحتی افراد آشنا به محیط درمان کشورمان گردیده است.
اینک که دو قسمت از مجموعه تلویزیونی اغماء از تلویزیون پخش گردیده است دوباره همین حس و حال در من زنده شده است .
حال گذشته از آنکه ناشیانه و بدون بینش و آگاهی ابتدائی از بیمار و بیمارستان وارد این مقوله می شوند تصورات اشتباهی از کارکرد اعضای تیم درمان داشته و هرگز تلاش نمی کنند این بینش و تصور غلط خود را تصحیح نمایند.
مواردی پیش آمده که گروههایی برای ساخت بخشی از فیلم خود به بیمارستان آمده اند . محیط عجیب غریبی را با مجموعه ای از تجهیزات پزشکی جوراجور می خواهند در دکوراسیون اتاق و فضای بیمارستان بچینند که هرگز در شرایط عادی یونیت بیمار وجود نداشته و ضروری نیستند.
چند مورد به دست اندرکاران موضوع تذکر دادم که یک محیط واقعی و عادی و ملموس مردم را تجربه کرده و تلاش کنند محصولشان مبتنی بر واقعیتها باشد.که در موردی قول دادند و قول گرفتند که دیدارهایش را ادامه دهد تا شناخت و آگاهیهایش را در این زمینه افزایش دهد که متاسفانه چنین نشد.
بسیار دیده ایم که بیمار در اغماء کامل و بیهوشی را با اکسیژن تراپی با ماسک اکسیژن و رها شده نشان داده و بیمار را بعد از عملهای جراحی سنگین پیوند عضو روی برانکارد و بدون اینکه انتیوبه باشد و تجهیزات حمایتی داشته باشد در حال انتقال از اتاق عمل نمایش می دهند .
این قبیل صحنه سازیهای اشتباه برای افراد مطلع ناراحت کننده است .و یا بیمار در آی سی یو رها شده نشان داده می شود و یا فردی به اتاق بیمار نفوذ کرده و آمپول هوا به او تزریق کرده و باعث مرگش شود.
اصولا" تصور غلط تزریق آمپول هوا گسترش تصور صدا و سیمائی هاست در حالی که تقریبا" دو برابر وزن بدن هر فرد با واحد سی سی هوا لازم است تا از طریق ورید وارد و فرد را دچار مشکل کند .
از این بحث بگذریم دادن جایگاه بسیار والا برای پزشکان و تحقیر پرستاران یکی دیگر از کارهایی است که در این مجموعه ها ساخته و پرداخته می شود.
گذشته از یادآوری جایگاه علمی و درمانی پرستار بعنوان عضوی از تیم درمان به این حضرات باید یادآوری کرد که در تمام کارهای خود از واحدها و استانداردهای خارجی یاری میگیرید .چرا در بحث جایگاه پزشک و پرستار حداقل نگاهی به فیلمهای موجود و معتبر خارجی نمی اندازید ؟
پزشک هرگز در جایگاه عتاب و خطاب پرستار نبوده و نیست بلکه این سازندگان این مجموعه ها هستند که تصور می کنند پرستار بیمارستان همچون پرستار اصطلاحی رایج جامعه است که در جایگاه نوکر و خدمتگزار استخدام و همچون کارگر افغانی مورد امر و نهی و عتاب و خطاب پزشک که در جایگاه ارباب و صاحب کار است واقع می گردد .
احترام پزشکان و رابطه دوستی که با آنها در محیط کار داریم امر دیگری است اما این تصویر سازی و اینکه نگهبان بیمارستان مشغول تعمیر و راه انداختن اتومبیل خراب شده پزشک است و ... توهمات ذهنی و تصورات غلطی است که سازنده فیلم از طریق ابزار رسانه به جامعه تزریق و در اغلب موارد توقعات غیراصولی را در جامعه ایجاد می کند.
در خیلی از موارد حضور اعضای خانواده حین سی پی آر و مداخلات آنها در این شرایط بحرانی و ثانیه های طلایی دسته گلی است که رسانه بر آب می دهد .
خوب است نویسنده و کارگردان محترم قبل از هر چیز بدیهی ترین چیزها از قبیل دستیار یا رزیدنت را که دانشجوی دوره تخصص است و هرگز در اتاق کمسیون حاضر نشده و نظر نمی دهد و مواردی که برای انجام جراحی کمسیون تشکیل می دهند را یاد بگیرد نه اینکه مهملات ذهنی خود را بافته و به خورد جامعه بدهد.
مطمئن هستم با این روند و با دیدن قسمتهای دیگر اغماء اشکالات این دست بیشتر مشاهده خواهد شد چون ظاهرا" بناست بیشتر قسمتهای این سریال در بیمارستان باشد.
شایسته است دوستان و همکاران عزیز موارد اشکال وارده را درج و به صدا و سیما و نویسنده و کارگردان مسئول این مجموعه ارسال نمایند.
****************************************************************
دوستان خوبم سلام:
راستش را بخواهید خود من یکی دو قسمت اول این سریال را ندیده بودم و دقیقا نمی دانم ماجرا چه بوده .. ولی قسمتهای بعدی را که دیدم تازه متوجه حرف دوستان شدم....
واقعا نمی دانم دیگر چه بگویم ؟؟؟ ولی اگر خود من پرستار نبودم و چنین پرستاران بی دست و پایی را می دیدم، و یا ترس بیخودی و بی دلیل پرستار را در ای سی یو می دیدم، اصلا طرف این رشته هم نمی امدم.. من نمی دانم وظیفه مشاوران پزشکی که در این سریال همکاری کرده اند چه بوده است ؟؟؟
فقط بالا بردن شان و مقام پزشک ؟؟؟؟ که مردم بیایند و به دست و پای آنها بوسه بزنند ؟؟؟!!!!
در حالیکه نمی دانند اگر همان بیمار که جراحی فوق العاده ای هم رویش انجام شده، اگر مراقبتهای بعد از عمل مناسبی را از پرستار خود دریافت نکند، هیچ امیدی به زنده بودن نخواهد داشت ؟؟؟؟
نمی دانم چه بنویسم ؟؟؟ گلایه بسیار است.. ولی دنبال راه حل می گردم..
به نظر شما اگر تمامی وبلاگ نویسان پرستاری در سایت صدا و سیما یا سایتها و وبلاگهای مرتبط نظر بگذارند، مفید خواهد بود یا باید طوماری را امضا کنیم (با خط درشت!!!! و در تمامی شهرها و بیمارستانها) و اعتراض خود را نسبت به کارگردان و نویسنده و ... این سریالها در رسانه های جمعی اعلام کنیم؟ به هر حال من پیگیر این ماجرا هستم.
لطفا دوستان نظرات و راه حلهای خود را اطلاع دهند.
هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم.