سطح سرب خون در كودكان يك تا هفت سال مراجعه كننده به بخش اورژانس و درمانگاه اطفال بيمارستان امام رضا (ع) توسط شاه فرهت و همکاران (1383) مورد بررسي قرار گرفته است.  

اين مطالعه بصورت مقطعي از دي ماه سال 1380 تا دي ماه 1381 بر روي كودكان 7-1 ساله مراجعه كننده به درمانگاه اطفال و بخش اورژانس اطفال بيمارستان امام رضا (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشكي مشهد انجام شد. كودكان با علايم باليني و بيماري‌هاي مختلف به همراه كودكان سالم در اين مطالعه قرار گرفتند. بعد از ثبت اطلاعات كودكان، نمونه خون از وريد محيطي در لوله هپارينه به آزمايشگاه مسمومين دانشگاه كه در داخل همين بيمارستان قرار داشت، ارسال مي‌شد. آزمايش به وسيله كارشناس آزمايشگاه مسمومين توسط اسپكتروفوتومتر جذب اتمي PERKIN ELMER 3030 به وسيله HGAانجام شد كه ابتدا خون در حضور اسيد نيتريك و انارات آمونيونيم استخراج شده و سپس به داخل كوره گرافيتي تزريق مي شد و در طول موج 3/283 نانومتر با حرارت اوليه 800 درجه سانتيگراد درجه اندازه‌گيري شد. در اين اندازه‌گيري از روش standard addition calibration استفاده شده است. داده‌ها به وسيله كامپيوتر و با نرم‌افزار SPSS، نسخه 10 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و حداقل، حداكثر، ميانگين و انحراف معيار متغيرها محاسبه و از تست Spearman استفاده شد و p كمتر از 05/0 از نظر آماري با ارزش تلقي شد.

در اين مطالعه سطح سرمي سرب  206 كودك يك تا هفت سال در بخش اورژانس و درمانگاه اطفال بيمارستان امام‌رضا (ع) مورد اندازه‌گيري قرار گرفت كه متوسط سن كودكان 66/18 ± 04/40 ماه، متوسط سطح خوني سرب 59/33 ± 95/121 میکروگرم بر دسی لیتر و 8/74% كودكان سطح سرب بالاي 10 میکروگرم بر دسی لیتر داشتند.

اين مطالعه نشان مي‌دهد كه سطح سرمي سرب كودكان مورد مطالعه بيشتر از مطالعات كشورهاي ديگر مي باشد و بايد مطالعات ايپدميولوژيك بيشتري براي اين مشكل سلامتي كودكان مشهد انجام شود.

سرب و آلودگيهاي آن هميشه از مسايل و مشکلاتي بوده که علاوه بر اهميت در بهداشت حرفه اي و شغلي در شهرهاي صنعتي و پرترافيک، به دليل اثرات مرگباري که بر کل اکوسيستم بويژه انسان مي گذارد، حائز اهميت بوده و توجه محققين را به خود جلب نموده است.

مسموميت با سرب، افرادي از تمام سنين را درگير مي کند. اما حوزه و اهميت باليني مشکلات در بچه هاي کوچک 6 – 1 ساله، بويژه آنهايي که منبع مواجهه اوليه در آنها، رنگهاي سربي تخريب شده در منزل مسکوني شان است، بيشتر و شديدتر است.

گروه بعدي، بالغين مواجهه يافته در محل کارشان (آنهايي که شغل آنها شامل تصفيه يا احياء سرب، بنا کردن يا تخريب ساختمانها، ساخت و تعمير وسايل و تجهيزات حاوي سرب است) مي باشند.

مواجهه با مواد سمي در محل کار، نگراني عمده اي براي خانواده هاي چنين کارگراني است. بويژه براي اين کارگران، سرب از اهميت ويژه اي برخوردار است. اين بالغين مي توانند گرد و غبار سربي را از محيط کار به منزل بياورند و اعضاي خانواده خود را نيز در معرض سرب قرار دهند.

آمار مرکز ملي بهداشت و ايمني حرفه اي نشان مي دهد که در کودکان کارگراني که با سرب سر و کار دارند، سطح سرب خون نسبت به کودکان ديگر، 6 برابر بالاتر از مقادير استاندارد است.

چان و همکاران (2000) در استراليا به اين نتيجه رسيدند كه سطح سرب خون کودکان کارگران آلوده به سرب، بالاتر از گروه کنترل است. در پژوهش فوق بين عدم رعايت نکات بهداشت حرفه اي با سرب خون کودکان رابطه مستقيمي يافت شد.

سوپليدو و اونگ (2000) در پژوهش خود تحت عنوان "مواجهه با سرب در بين کارگران کارگاههاي کوچک بازيافت باتري و مکانيکهاي رادياتور اتوموبيل و کودکان آنها در مانيل فيليپين"، سطح سرب خون و هموگلوبين 40 کارگر کارگاههاي تعمير/ بازيافت باتري، 16 کارگر کارگاههاي تعمير رادياتور و 20 کودک ساکن منازل مجاور اين کارگاهها را بررسي کردند.

نتايج نشان داد کودکاني که در مجاورت کارگاههاي تعمير/ بازيافت باتري زندگي مي کردند، به طور معني داري سطح سرب خون بالاتري (۸۹/۴۹ میکروگرم بر دسی لیتر) در مقايسه با کودکان مجاور کارگاههاي تعمير رادياتور (84/11میکروگرم بر دسی لیتر) و کودکان غير مواجهه يافته (92/9میکروگرم بر دسی لیتر) داشتند.